24 - سال هشتم هجرت غزوهء فتح پيامبر ( ص ) در پايگاه مشركان ( مكّه ) با آن‌ها به نبرد پرداخته و آنجا را گشود . و بت‌هاى موجود در كعبه را نابود ساخت . قريش تسليم گرديده - ايمان آوردند . پيامبر ( ص ) با وجود دارا بودن قدرت بر انتقام - از كسانى كه در حقّ وى ستمكارى نموده بودند - در گذشت . و از گناه آنها چشم پوشيد . و از اين رو - خصال كريم پيامبر براى آن‌ها مثال بارزى به شمار رفت . و در روز فتح ، قريش همگى اسلام آورده ، اسلام اوج گرفت . غزوهء حنين در قرآن كريم سورهء توبه ( 9 ) آيهء 25 بدين روز ، اشارتى لطيف است : لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ . جنگ حنين ، در شمار وقايع سال هشتم هجرى است [ حنين : ( واد إلى جنب ذى المجاز ، و يسّمى غزوة غزوة أوطاس ، و هوازن ) ] . و كيفيّت وقوع آن بدين قرار است : قبيلهء هوازن ، شنيدند كه رسول خدا از مدينه حركت كرده است و پنداشتند كه آهنگ به سوى آنها را دارد . در برابر او اجتماع كردند . امّا وقتى پيامبر به ايشان رسيد - رو به جانب مكّه نهاد . و خداوند در اثر ترس آن‌ها كه مىپنداشتند - با ايشان خواهد جنگيد - گشايشى در كار پيامبر ايجاد كرد . أشراف هوازن و بنى ثقيف - به منظور رايزنى با يكديگر ديدار كرده و عقيده داشتند : كه محمّد در حال حاضر ، به ما كارى ندارد و جز ما مانعى بر سر راه پيروزى او نيست و چنين نظر داشتند كه پيش از آن كه وى به جنگ دست يازد - آنها نبرد را آغاز كنند و بر اين رأى - جز دو قبيلهء هوازن كه عبارت از قبايل بنى كعب و بنى كلاب بودند - همگان اتّفاق نظر داشتند . و مالك بن عوف نصرى - در اين زمان رهبر مردم بود . شيوهء وى در تدارك نبرد ، همواره اين بود كه اموال و زنان و فرزندان مردم را نيز به همراه مىكرد . و به أوطاس ( و ادفى ديار هوازن ) فرود آمد . مردم بر وى گرد آمدند و از ميان آنها دريد بن صمّه ( كان رئيس بنى جشم و سيّدهم و أوسطهم ، و لكن السنّ ادركته حتّى فنى )